خدايا براي آنچه نداشتم به سوي تو آمدم اما جوابي نشنيدم .كورسوهاي من به جز تو راهي به روشنايي نمي بيند .در اين سياهچال زمان بوي تلخ غم تمام وجودم را گرفته است .تنهاي تنها شده ام. در حسرت روزهايي كه داشتم و ندارم مي سوزم. براي هيچ و پوچ مي گريم٬ بدون اينكه اشكي بريزم .كسي در اين سايه ها آشكار نمي شود …همه در كنارم هستند و هيچكس نيست .... همه مي گويند ولي هيچكس نمي شنود ...همه مي گريند ولي كسي اشكي نمي ریزد ...همه مي بويند بدون اينكه بويي حس كنند ...زمانه مي گذرد بدون اينكه وجود داشته باشد چه فلسفه اي است بودن در حالي كه نيستي و ماندن در حالي كه مدتهاست رفته اي .....چه ساده دلم مي شكند بدون هيچ گناهي ...شايد تنها گناهش پاك بودنش است .دلهاي پاك هميشه محكوم به سياهي هستند براي هميشه ...هيچ حس خوبي در اين دنيا وجود ندارد .گذر زمان انسانها را چه پست كرده است .براي دوست داشتنت سند مي خواهند. بوي تعفن دورنگي و ريا حالم را بد ميكند .... سخت است شكستن بدون اينكه شكسته باشي ...
