فکر کنم  دیگه به پایان  راه رسيدم و بهتر ديدم از تمامي دوستان خداحافظي کنم و

مسيري سبز براتون آرزو کنم. بخاطر لحظاتی که با شما گذروندم باشد که من رو

 ببخشيد و از اشتباه کلامم و قصور بيانم معذورم داريد و اگر نا ناخواسته باعث اذیت

 شدن کسی شدم امیدوارم که منو حلال کنه به هرحال هر درودى بدرودى داره و هر

 آغازى مقدمه يك انجام است

 زيباتر و باشكوه تر باشد.

يه نصیحت :ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

زمان! به من آموخت که دست دادن معني رفاقت نيست.... بوسيدن قول ماندن

نيست..... و عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست ..... هيچ وقت دل به کسي

نبند چون اين دنيا اين قدر کوچيکه که توش دو تا دل کنار هم جا نميشه ... اگر هم دل

 بستي هيچ وقت ازش جدا نشو چون اين دنيا اين قدر بزرگه که ديگه نمیتونی پيداش 

کني .... هر وقت احساس کردي در اوج قدرتي به حباب فکر کن.... به نظر من

بهتره كه اهالي روياهامونو بدون هيچ توقعي رها كنيم ـ نبايد حتي رو بهترين

اشخاص توي بدترين جاها حساب كنيم

خــداحـافظ مرحم شبهاي تارم 

  
نمی تونم ادعا کنم که همیشه به یادتون هستم ــــــــــــــــــــــــــــــــ

اما میگم که حتی تو لحضاتی که به بادتون نیستم هم دوستتون دارم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ سجاد صميمي  ۱۱/۹/۸۷                                                             

آخر و عاقبت نمي خواهم

توشه آخرت نمي خواهم

من خودم از عدم نيامده ام

من براي خودم نيامده ام

قصد من از دعا معامله نيست

اين قدر من ضعيف و باطله نيست

من ارم را به كور مي بخشم

حور را بر حضور مي بخشم

من نمي خواهم از تو پاداشي

من فقط مايلم كه تو باشي

من بلا را بلا  نمي دانم

درد را جز خدا نمي دانم

درد راهيست سمت بي دردي

جوشش سرخي است از زردي

من ز روز كفن نمي ترسم

من ز آتشي شدن نمي ترسم

ترس و عشق و نماز ؟ يعني چه ؟

عاشقي و نياز ؟ يعني چه ؟

عشق يعني فرشته خو گشتن

عشق يعني تمام او گشتن

و چه ترسي از عاقبت دارد

كي نيازي به آخرت دارد

اي كه جز خويشتن را نمي بيني

چون كمي بيش را نمي بيني

من برآنم كه بهترين باشم

بهترين فاتح زمين باشم

بهتريني كه در دو عالم نيست

بهتريني كه مال من هم نيست

بهترين بودن از نيازم نيست

 بحث جبر است امتيازم نيست

من براي خودم نمي گويم

من براي تو از تو مي رويم

كاش مي شد كه بي تو بنشينم !

من بجز تو كسي نمي بينم

اي حضور هميشگي با من

اين تو هستي كنار من يا من

هان چه ياوه است اينقدر من من

تو ، تويي بي نياز از گفتن

تو تمامي تويي ـ تماماً تو

دائماً تو ـ تمامي من تو

اي شكوه محبت مطلق

من تمامم ـ تمام تو ،‌ يا حق

زندگی یعنی نا خواسته به دنیا آمدن

مخفیانه گریستن  / دیوانه وار عشق ورزیدن

و عاقبت در حسرت آنچه دل می خواهد و منطق نمی پذیرد سوختن

 زندگی عجیبه ، چون :

تا گریه نکنی کسی نوازشت نمی کنه

تا نخوای بری ، کسی نمی گه بمون

تا نری کسی قدرتو  نمی دونه

و تا نمیری کسی تو رو نمی بخشه

چه دیر می فهمیم که زندگی همان روزهایی بود که زود سپری شدنش را آرزو می کردیم

زمان طولانی می شه واسه اونا که غصه دارند

کوتاه می شه واسه اونا که شادند

دیر می گذره واسه اونا که منتظرند

زود می گذره واسه اونا که عجله دارند

اما ابدی می شه واسه اونا که عاشقند

من وقتی فهمیدم  که چه موقع باید برم خدمت خیلی حالم گرفته بود چون اولاً خیلی زودتر از اونی که فکرش رو میکردم جواب دفترچه آماده به خدمتم اومده بود بعدش هم از نیروی انتظامی همیشه بدم میومد

خلاصه تك وتنها با هزار ترس و لرز وسایلی که فکر می کردم لازم هست رو برداشتم و به پادگان شهيد دستغيب رفتم  .

يك ماه اول رو با تمام سختي هاش ( كلاغ پر ،‌سينه خيز ، پا مرغي ،‌كم خوابي و ...) پشت سر گذاشتم . بعد از يك ماه آموزش براي اولين بار بايد نگهباني مي دادم . قبل از اينكه بريم سر پست افسر نگهبان كلي در مورد حساسيت نگهباني توضيح داد و گفت كه من دائم بهتون سركشي مي كنم .

از قضا پست  من افتاد از ساعت 12 تا 2 شب .

من همون روزها سرماي شديدي خورده بودم ، روز قبلش رفتم  بهداري كه دكتر بهم چند تا دارو داد و بهم  تذكر داد كه بعضي هاش خواب آور هست .

قبل از ساعت 12 داروهام رو خوردم و رفتم براي اولين پست دوران خدمتم. يه ساعت اول پست گذشت و من خوابم ميومد اما طاقت آوردم ديگه بعدش نفهميدم دقيقاً چه موقع بود كه نتونستم طاقت بيارم و خوابم برد. نمي دونم چه مدت خواب بودم كه چشتون روز بد نبينه يه دفعه ديدم زير مشت و لگد هاي يه نفر دارم له مي شم ، از خواب پريدم ، خوب نگاه كردم ديدم افسر نگهبان بالاي سرم وايساده و داره داد و بيداد ميكنه  تازه فهميدم كه چه افتضاحي شده بود.

افسر نگهبان كه خيلي آدم جدي بود بهم گفت : يه كاري مي كنم كه خواب رفتن يادت بره و امشب رو تا آخر زندگيت فراموش نكني ، خلاصه چند تا از سربازها رو آورد و من رو بردن كنار شير آب ، اونقدر آب رو سرم ريختند كه حتي تو پوتين هام پر از آب شد. ، باور كنيد اونقدر سردم شده بود كه اصلا نمي تونستم يه كلمه حرف بزنم. بعدش هم  من رو برد جلوي درب ورودي پادگان و نگهبان هايي رو كه اونجا پست مي دادن رو مأمور كرد كه هر چند دقيقه اي يه بار  يه سطل آب رو سرم  بريزند. و به نگهبانها گفت كه تا صبح نگذاريد حتي يه لحظه لباسهاش خشك بشه.

صبح وقتي كه آفتاب داشت طلوع مي كرد من هنوز بيدار بودم و تمام لباسهام خيس بود و حتي تو پوتينهام هم  پر از آب بود .

 بعداً‌ افسر نگهبان بهم گفت كه                                                              

من که می دانم شبی عمرم به پایان می رسد

نوبت خاموشی من سهل و آسان می رسد                                                       

من که می دانم که تا سرگرم بزم و مستی ام

مرگ ویرانگر چه بی رحم و شنابان می رسد                                    

من که می دانم به دنیا اعتباری نیست نیست

بین مرگ و آدمی قول و قراری نیست نیست                                     

من که می دانم عجل ناخوانده و بیدادگر

سر زده می آید و راه فراری نیست نیست

                                           پس چرا ......... پس چرا عاشق نباشم 

وقتی که بن بست غربت

                   سایه سار قفسم بود                   

زیر رگبار مصیبت 

 بی کسی تنها کسم بود